قاضى عبدالعزيز حلبى (ابن البراج )

(401 ـ 481 هـ ق )

ولادت:

شيخ ابوالقاسم عبدالعزيز بن نحرير بن عبدالعزيز بن البراج , حدودا سال 401 هـ.ق در مصر متولد شد.

تحصيلات:

تـحـصيلات خود را ابتدا در زادگاه خويش , سپس در بغداد ادامه داد تا اينكه يكى از فقهاى نامدار شيعه در عصر خويش گرديد او از علم وسيع و اطلاعات شايسته در زمـيـنـه فـقـه و عـلـوم اسـلامى بر خوردار بوده است.

اساتيد:

قـاضـى عـبدالعزيز حلبى معروف به ابن البراج شاگرد سيد مرتضى و شيخ طوسى است.

تأليفات:

او تأالـيـفـات مـتـعدد و نوشته هاى پربارى در فروع فقهى دارد كه از آن ميان مى توان موارد زير را نام برد .
1 ـ جواهر الفقه : اين كتاب در چند جلد به نام (جوامع الفقه ) چاپ شده است.
2 ـ روضة النفس در احكام عبادات .
3 ـ شرحى بر جمل العلم و العمل علم الهدى (استاد خويش ).
4 ـ عماد المحتاج في مناسك الحج .
5 ـ الكامل .
6 ـ المعالم .
7 ـ المعتمد.
8 ـ المنهاج .
9 ـ الموجز.
10- المهذب.
11- المقرب.
12- حسن التصريف.

گفتار بزرگان:

صـاحب ريحانة الادب درباره او مي گويد : شيخ عبدالعزيز بن براج شامى حلبى طرابلسى , كنيه اش ابـوالـقـاسم , ملقب به قاضى , موضوف به عزالدين و عزالمؤمنين , ازاكابر فقهاى اماميه اواخر قرن پـنـجـم هجرت , از وجوه و اعيان ايشان و از تلامذه سيد مرتضى علم الهدى بود, ماهى هشت دينار (طـلاى مـسكوك هيجده نخود) از طرف سيد شهريه داشت به جهت تلمذ و انسى كه با او داشته اسـت , او را خـلـيـفـة الـمـرتضى گفته اند ابن براج از اساتيد معظم خود, سيد مرتضى و ابوالفتح كـراجكى روايت كرده است و از راويان او شيخ عبدالجبار مفيد رازى است كه در ولايت رى , فقيه اماميه بوده است و جمعى از اكابر وقت نيز از او روايت مى كنند قضاوت او در طرابلس بيست يا سى سال ادامه داشته , به همين جهت به لقب قاضى شهرت يافته است.

وفات:

او پـس از تلاش فراوان و مجاهدت خستگى ناپذير در راه تبليغ و اجراى احكام اسلام , شب جمعه 9 شعبان 481 هـ.ق در هشتاد سالگى در طرابلس در گذشت و با شكوه و احترام لازم مدفون گرديد.